Laatst las ik een verhaal wat mij eigenlijk best goed deed. Tegenwoordig is het alleen maar kommer en kwel op het nieuws, mensen worden steeds meer op zichzelf en het gevoel van samen werken aan een betere wereld is ver te zoeken. The black eyed peas vroegen het een tijd geleden al ‘where is the love?’

Dit verhaal laat zien dat er toch nog mensen zijn die niet alleen aan zichzelf denken, maar zich ook bekommeren om de mensen om zich heen. Het gaat om Lucy een vrouw van 55 jaar die al 21 jaar in hetzelfde appartementen complex woont samen met haar dochter Tracy. Zij is het bewijs dat de mensheid nog niet is verloren.

Tracy woont dus al 21 jaar in hetzelfde appartement. Ze heeft leuke buren, maar heeft er niet heel veel contact mee. Maar ach ze zijn aardig wanneer ze elkaar tegenkomen op de gang. Onder Tracy woont een oude vrouw, Tracy heeft nooit met haar gepraat en ziet er ook sporadisch. Tracy heeft wel een aantal keer geprobeerd om contact te leggen met de vrouw, maar de vrouw is erg verlegen en op zichzelf.

vies-1

Lees dit prachtige verhaal verder op de volgende pagina’s


Wat vind jij? Reageer hieronder: