Deze meisjes zijn nu lijken in een vuilniszak, maar als er een bericht uit de dood komt, is de wereld GESCHOKT!

    ‘Gisteren werd ik vermoord. Op de weg naar huis van een avond stappen. Mijn vriendin en ik werden belaagd. De belagers wilde ons aanraken. Dingen doen die wij absoluut niet wilde. Toen wij weg probeerde te komen werden we geslagen. Op ons lijf, in ons gezicht en uiteindelijk ook op ons hoofd. We vielen neer en werden vervolgens dood gestoken. Langzaam bloedde we dood.

    Als stukken afval werden we in vuilniszakken gestopt. Deze werden dicht getaped en zo sleepte ze ons naar het strand, waar we gedumpt werden. Daar lagen wij, onze dode lichamen wachtend op tot we werden gevonden.

    Het moment dat we werden gevonden waren de daders natuurlijk allang weg. Langzaam maar zeker begonnen de eerste vragen te komen. Nee niet de vragen wat het signalement was van de daders, welke kant zij op zijn gegaan of wat ze tot zo’n daad heeft gedreven, nee. De vragen die naar boven kwamen waren aan ons, over ons. Wat voor kleren hadden wij aan? Waren we alleen? Hadden we gedronken? En, waarom reisden wij vrouwen alleen?

    Onze ouders werden urenlang ondervraagd. De politie vroeg onze ouders meerdere malen waarom ze ons alleen op reis hadden laten gaan? Waarom ze ons niet beter hadden beschermd of hadden tegen gehouden? Ze hun waarom ze ons als volwassenen hadden behandeld terwijl wij dat kennelijk niet waren.
    Ze vonden drugs in ons bloed en daarom was de politie ervan overtuigd dat we nog veel te jong waren om alleen te reizen.

    Pas het moment dat ik daar dood lag, in die vuilniszak en de vragen ons om de oren vlogen besefte ik mij. Volgens de wereld is dit mijn schuld. Ik heb hier om gevraagd. Ik ben een meisje. Een vrouw en zo moet ik mij gedragen.


    Maar nu lig ik hier. Ik kan niets meer doen. Mijn leven is voorbij veel te vroeg. Ik had nog zoveel dromen en ideeën. Ik wilde nog zoveel doen en zien, maar ik ben dood!

    Maar jij. Jij bent er nog! Jij bent een vrouw. Jij hebt nog de kans om voor jezelf op te komen, voor ons op te komen. Voor alle vrouwen aan wie deze kans niet is gegeven. Vecht voor jezelf, voor ons en alle vrouwen in de wereld die hun stem niet kunnen verheffen. Alle onderdrukte vrouwen, vrouwen met angst en vrouwen die niet eens weten dat zij een stem hebben. Kom op voor ons vrouwen. Want ooit zal er een dag zijn en dat beloof ik je, dat er niet genoeg vuilniszakken zijn om ons het zwijgen op te leggen.’

    Schermafbeelding 2016-04-23 om 17.34.15


    Wat vind jij? Reageer hieronder: