Prachtig wat deze medewerkster van McDonald’s doet wanneer dit autistische jongentje verdrietig is…

Wie is er niet groot gebracht met McDonalds als kind? Iedereen heeft weleens een verjaardagspartijtje gehad bij de McDonalds van jezelf of van iemand anders. Als je een goed diploma had voor school of wanneer je je zwemdiploma haalde was de McDonalds de eerste stop.

De McDonalds is niet alleen om zijn frietjes en kipnuggets bekend, maar zeker om de ballenbak of tegenwoordig speeltuinbuis én de Happy Meal speeltjes. Geen enkel kind heeft nog interesse in de friet van zijn Happy Meal wanneer het cadeautje wordt opengemaakt. Maar owee als het niet het juiste speelgoed is.. wat dan?! Natuurlijk is ruilen altijd de eerste keuze, maar dan komt het antwoord waar je als kleinkind voor vreest, van huivert en je als 8 jarig kind veranderd in een baby die alleen kan poepen, huilen (voornamelijk huilen) en op de grond liggen trappelen met je benen. “Wij hebben dat speeltje niet meer..”

Als ouder zijnde krijg je het benauwd en weet je niet hoe snel je weg moet, maar vaak is het al te laat. Het huilen is begonnen. Dan maar bedaren met een McFlurry en hopen dat ze dat stomme speeltje snel weer vergeten. Helaas werkt dit bij de meeste kinderen niet zo makkelijk, maar kinderen met autisme hebben het met deze drastische verandering van een situatie helemaal moeilijk.

Patterson een 24 jarige vrouw uit Indiana is met autisme bekend, omdat haar 12 jarige zusje het ook heeft. Dit had een positieve uitwerking in februari 2014 voor een klant.

Patterson stond friet te bakken tijdens haar shift tot haar oor viel op een gesprek tussen een klant en haar zoontje en een kassamedewerker. Het jongetje, Leaf genaamd, had een speeltje bij een van zijn vriendjes op school gezien en wilde dit ook graag hebben. Toen bleek dat Leaf dit uit de McDonalds had besloten Leaf en zijn moeder dit ook te gaan halen.


Helaas waren de speeltje zo populair dat ze al snel waren uitverkocht. De kassamedewerker gaf dit netjes aan maar de zes jarige Leaf kon dit niet aan. Hij begon hysterisch te huilen en was niet rustig te krijgen.

Patterson zag het hele tafereel vanuit uit de keuken gebeuren en twijfelde geen seconden. Ze liep naar het magazijn, waar alle Happy Meals waren opgesteld, en begon de dozen uit te pluizen.

Na 10 minuten vond ze eindelijk wat ze zocht en liep naar de kassa. Leaf en zijn moeder zaten ondertussen aan een tafel, maar Leaf was zijn speeltje nog niet vergeten en huilde nog steeds onafgebroken.

Patterson liep naar Leaf toe en overhandigde hem zijn speeltje waar hij om gevraagd had. Ondanks dat ze er niet meer waren wist Patterson dat er altijd nog wel een verloren Happy Meal ergens rond zwerft en ze had gelijk.
Leaf was door het dolle heen en zijn moeder stond met tranen in haar ogen te kijken. Ze vroeg meteen of zij een foto mocht maken van Patterson en vroeg haar daarna, waarom Patterson zoveel moeite had gedaan. Patterson gaf aan dat haar zusje zelf autisme heeft en dat ze de symptomen meteen herkende bij kleine Leaf. “Als er iets kan doen om het leven net iets dragelijker te maken voor iemand met autisme doe ik dat meteen!” zei Patterson.

De moeder van Leaf deelde de foto met het verhaal op Facebook en dit werd meteen opgepakt door duizenden mensen. Ook ABC News vond het een erg bijzonder verhaal en interviewde Patterson. Het is prachtig om te zien dat er mensen zijn die anderen altijd gelukkig en blij willen maken.

Geraakt door dit verhaal en benieuwd naar dit interview bekijk het filmpje hieronder.


Wat vind jij? Reageer hieronder: