( Ik sta in de rij om te betalen. Klant #1 staat voor mij en is ongeveer rond de 40 jaar oud, erg goed gekleed in een pak met stropdas. Klant #2 die voor hem staat lijkt een alleenstaande moeder met haar kind. Ik ben niet erg goed gekleed ( dagje vrij ); ik draag een spijkerbroek en een oud star wars shirt en mijn lange haren bedekken bijna mijn ogen.)

Schermafbeelding 2016-06-08 om 18.19.18

Klant #1: “Mevrouw, kan je een beetje opschieten! Sommige mensen zijn belangrijk en moeten op plekken zijn”!

(Klant #2 klungelt met haar geld. Ik haar winkelwagentje heeft ze alleen wat basis spullen en iets wat erop lijkt op een verjaardagstaart voor haar kind. Ze mompelt iets over dat ze te weinig geld heeft, en besluit de taart terug te leggen).

Klant #1: “Verspil niet iedereens tijd als je niet een kan betalen voor je s***! Of misschien heb je een andere overheid nodig die je uitkering betaald”?!

(Toen dit gebeurde had ik het gevoel dat ik me ermee moest bemoeien).

Ik: “Hey man, zo kan ie wel weer”!

Klant #1: “Wie denk jij wel niet dat je bent? Ik laat je even weten dat ik een directeur ben van een groot vrachtbedrijf, en niemand gaat zo tegen mijn praten”.

(Opeens gedroeg ik me iets respectvoller).

Ik: Het spijt me zo erg meneer. Ik had geen idee dat u zo belangrijk was. Heeft u misschien een zaken kaartje voor mij”?

Lees dit verhaal verder op de volgende pagina


Wat vind jij? Reageer hieronder: