Dagelijks overlijden er duizenden mensen in verzorgings- en bejaardentehuizen. Velen van hen wachten ongeduldig op een bezoek of een telefoontje van hun familie. Helaas blijken veel mensen niet in staat om het contact met hun geliefden te onderhouden. Daarom brengen vele ouderen hun laatste dagen in eenzaamheid door. Ze sterven droevig en zijn vaak verbitterd.

Dat schijnt ook het geval te zijn voor deze oude dame. De verplegers denken dat ze helemaal seniel is en gewoon nog op haar dood wacht. Af en toe geeft ze een giftige commentaar, maar het is duidelijk dat de vrouw niet meer helemaal scherp van geest is. Na haar overlijden vonden de verplegers een briefje in haar lade dat alles zou veranderen. In dit briefje lezen we enkele woorden die ons vervullen met verdriet.

oma

“Liefste verplegers en verpleegsters: wat zien jullie als jullie mij aankijken?

Een giftige oude vrouw, die alleen maar klaagt en zaagt.

Met wazige ogen die in het niets staren.

Een oude vrouw die in haar eten prikt en niet reageert wanneer men haar iets vraagt.

Die voortdurend schoenen en handschoenen verliest.

Die oude vrouw van wie jullie denken dat ze niet meer weet wat er rondom haar gebeurt.

Die kleine, opstandige vrouw die soms tegenwerkt, maar zich uiteindelijk altijd laat voederen en baden.

Is het dat wat jullie denken? Is het dat wat jullie zien? Als dat zo is, kijk dan wat beter.

Ga naar de volgende pagina om te rest te lezen.


Wat vind jij? Reageer hieronder: